SIRUI 24mm F2.8 1.33X APS-C – anamorficzny obiektyw kinowy Nikon Z

Format APS-C i anamorficzna konstrukcja 1,33x określają charakter obiektywu SIRUI 24mm F2.8. To szerokokątna stałka z mocowaniem Nikon Z, przeznaczona do filmowania z ręcznym ustawianiem ostrości. W przypadku pełnoklatkowych Z6 i Z7 producent wskazuje użycie trybu kadrowania APS-C, w nazwie wymieniono również Z FC.

W odróżnieniu od zwykłego obiektywu szerokokątnego ten model stawia na panoramiczny obraz i charakterystyczne efekty anamorficzne. Ma to znaczenie, jeśli zależy Ci na kinowym kadrowaniu, a nie wyłącznie na możliwie prostym, automatycznym fotografowaniu.

Krótki przegląd

Ogniskowa wynosi 24 mm, a jasność maksymalna F2.8. Układ anamorficzny 1,33x poszerza obraz w poziomie, według opisu pozwala uzyskać proporcje 2,4:1 bez przycinania materiału w postprodukcji. Podawane pole widzenia odpowiada 26,3 mm. To inny sposób pracy niż przy standardowej stałce: obraz ma być szerokoekranowy, a rozciągnięcie i charakterystyczne flary należą do zamierzonego efektu, nie są neutralnym odwzorowaniem sceny.

Przysłona obejmuje zakres F2.8–F16. Przy większym otworze może pojawić się owalne rozmycie tła, a po przymknięciu widoczne smugi świetlne. Korpus wykonano z aluminium, a w konstrukcji zastosowano także miedziane komponenty. Producent wymienia ponadto szkło optyczne Schott i powłoki nano, jednak sam opis nie zastępuje oceny obrazu w konkretnym zestawie i warunkach nagrania.

Zastosowania

To propozycja przede wszystkim do ujęć wideo, w których liczy się panoramiczny charakter kadru i ręczna kontrola nad ostrością. Obrót pierścienia ostrości wynosi 200°, a dwie zębatki 0,8 MOD umożliwiają współpracę z akcesoriami do regulacji ostrości i przysłony. Wymiary obiektywu to Φ70 mm × 110 mm, podano też możliwość użycia z gimbalem i dronem, choć dopasowanie całego zestawu zależy od jego konfiguracji.

W praktyce może się przydać podczas nagrywania sceny miejskiej, w której chcesz objąć szeroki plan i zachować filmowy wygląd świateł w tle. Pasuje do twoich potrzeb, jeśli pracujesz z ręcznym ostrzeniem i szukasz optyki anamorficznej do systemu Nikon Z. Zwykła stałka szerokokątna będzie bardziej naturalnym wyborem, gdy ważniejszy jest klasyczny obraz bez charakterystycznego rozciągnięcia anamorficznego.

Kiedy się przydaje

Zakres ogniskowej sprawdzi się przy szerokich kadrach, a przysłona F2.8 daje możliwość pracy z większym otworem niż po przymknięciu do F16. Regulacja ręczna może być użyteczna w zaplanowanych ujęciach, w których ostrość zmienia się świadomie, zamiast polegać na automatycznym śledzeniu. Efekt flar i bokeh będzie zależał od sceny oraz oświetlenia, dlatego nie warto traktować go jako identycznego w każdym nagraniu.

Co rozważyć przed zakupem

Najważniejsza jest zgodność sposobu pracy z ręcznym ostrzeniem: obiektyw nie jest opisany jako model z autofokusem. Nie sprawdzi się, jeśli potrzebujesz automatycznego ustawiania ostrości w dynamicznych sytuacjach. Sprawdź też, czy Twój korpus i planowany tryb nagrywania odpowiadają formatowi APS-C, przy Z6 i Z7 wskazano tryb kadrowania. Jeśli zależy Ci na szerokim obrazie 2,4:1 i kontroli nad charakterem flar, konstrukcja anamorficzna ma konkretny cel. Do uniwersalnego fotografowania bez ręcznej obsługi prostszy obiektyw o klasycznej projekcji może być wygodniejszy.